Een zaak beperkt zich niet altijd tot één rechtsgebied. Wij dus ook niet.

Hennep en “zero tolerance”

donderdag 7 december 2017

De meeste woningcorporaties en andere grote verhuurders hanteren een “zerotolerancebeleid” als een huurder hennep kweekt in een gehuurde woning. De verhuurder stelt in dat geval de huurder voor om zelf de huur te beëindigen en de sleutels in te leveren. Het alternatief is een huurontbindingsprocedure bij de kantonrechter. Meer smaken zijn er niet. De afschrikwekkende werking van dit beleid moet voorkomen dat huurders op het idee komen wat bij te verdienen door thuis hennep te gaan kweken.

De aangerichte schade (elektriciteit aftappen), de overlast voor de omgeving en de grote risico’s (brand) rechtvaardigen deze aanpak. Maar de vraag is of dat beleid ook stand houdt bij de rechter. Of nul ook echt nul is en of rechters dat beleid steunen en uitzonderingen tot een minimum beperken. Nu in Nederland al een aantal jaren ervaring is opgedaan met het zerotolerancebeleid, valt een (voorlopige) balans op te maken. En blijkt die steun er vanuit de rechtspraak ook inderdaad te zijn; er is nog slechts een enkele hennep kwekende huurder die in een procedure de dans ontspringt. Denkt u daarbij aan een moeder met jonge kinderen die tijdelijk een fout vriendje in huis heeft gehad. Of de huurder heeft slechts enkele plantjes die geen schade of overlast veroorzaken en bedoeld zijn voor eigen gebruik. Een goed voorbeeld van de beoordeling van dergelijke situaties door de rechter is een uitspraak van Hof Amsterdam van enkele maanden geleden (ECLI:NL:GHAMS:2017:2424).

De zaak bij de rechter

De politie had 84 planten in een henneptent en 9 assimilatielampen aangetroffen in een huurwoning. Het elektriciteitsnetwerk was gemanipuleerd. De huurder reageerde niet op een uitnodiging van de woningcorporatie voor een gesprek en ook niet op de sommatie om vrijwillig de huur te beëindigen. De woningcorporatie stapte dus naar de rechter om een ontruimingsvonnis te krijgen. Het verweer van de huurder was dat hij niet wist dat zijn verhuurder zo’n streng beleid voerde. De rechter reageerde met de overweging dat het niet kennisnemen van mededelingen van de kant van de verhuurder voor eigen risico van de huurder komt en dat het bovendien van algemene bekendheid is dat de exploitatie van een hennepkwekerij in een woning potentieel zeer gevaarlijk is. Het “niet weten” is dus geen zinnig verweer meer. Uit andere uitspraken blijkt ook, dat rechters niet alleen het gevaar bekend veronderstellen maar óók de reactie erop van de verhuurder: het zerotolerancebeleid.

Een ander verweer van de huurder was, dat de rechter met alle omstandigheden rekening hoort te houden en dus ook de belangen die voor huurder op het spel staan, mee moet wegen in zijn beslissing. In dit geval zou het gaan om psychische klachten met een sterk verhoogd suïcide risico. Gedwongen ontruiming zou daarom een disproportionele maatregel zijn. Ook met dat verweer maakte de rechter korte metten. Uitgangspunt is, dat iedere tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst de verhuurder de bevoegdheid geeft om de overeenkomst te laten ontbinden, tenzij de wanprestatie zo gering is dat deze de ontbinding van de overeenkomst met de daaraan verbonden gevolgen niet rechtvaardigt. Dan gaat het dus om een beoordeling van de ernst van de overtreding en niet om een beoordeling van de belangen van de huurder, hoe zwaarwegend die ook zouden mogen zijn. Het hof voegt er in dit geval nog aan toe, dat als de kans op zelfmoord door huurder als gevolg van de ontruiming daadwerkelijk wordt vergroot, er door zijn omgeving en/of hulpverleners voor moet worden gezorgd dat hem de hulp wordt geboden die hij nodig heeft.

De teneur in de rechtspraak over zerotolerancebeleid

Geen afweging van belangen, geen oor voor “zielige verhalen” en strikte toepassing van het zerotolerancebeleid. Dat is de teneur in de rechtspraak tot nu toe. Niets wijst erop dat daar op korte termijn verandering in komt. Mogelijk wel in het aantal gevallen dat de rechter bereikt. Het valt natuurlijk niet uit te sluiten dat de in het regeerakkoord uitgestippelde route naar legalisering van de aanvoer naar de koffieshop op termijn leidt tot een markt die het zelf kweken van hennep, met alle daaraan verbonden risico’s, minder lucratief maakt.

Meer informatie

Neem voor meer informatie over dit onderwerp of andere huurrechtelijke onderwerpen contact op met Bert Paulus, specialist huurrecht, E: bert.paulus@nysingh.nl | M: 06  51 32 59 84.

Actueel