Een zaak beperkt zich niet altijd tot één rechtsgebied. Wij dus ook niet.

WHOA! Eindelijk een oplossing?

donderdag 13 februari 2020

De Nederlandse wet biedt eigenlijk geen goede regeling voor het saneren van ondernemingen in moeilijkheden. De surseance van betaling, die daarvoor bedoeld is, komt zelden voor en blijkt dan ook nog meestal het voorportaal voor een faillissement. Het faillissement zelf wordt zeker gebruikt (volgens sommigen: misbruikt) voor saneringen, maar is daar eigenlijk niet voor bedoeld. De praktijk redt zich er grotendeels mee, maar er zijn lastige complicaties.

Wetsvoorstel Pre-Pack

Onze wetgever heeft door het indienen van een wetsvoorstel voor de zgn. Pre-Pack geprobeerd het faillissementsrecht uit te breiden met en meer op sanering toegesneden regeling. Kort gezegd: in het geval een faillissement in zicht komt onderzoekt een “beoogd curator” in stilte de mogelijkheden voor een doorstart, die dan onmiddellijk na het uitspreken van het faillissement geëffectueerd kan worden. Het is echter bij een wetsvoorstel gebleven, omdat het Europese Hof van Justitie door middel van het roemruchte Smallsteps-arrest roet in het eten gooide. Het hof besliste dat een doorstart via een pre-pack constructie kwalificeert als een overgang van onderneming, waardoor al het personeel met behoud van alle rechten in dienst treedt van de overnemer. Terwijl in faillissement de overnemer binnen grenzen kan kiezen wie mee gaat in de doorstart.

Wet Homologatie Onderhands Akkoord (WHOA)

Inmiddels is een ander wetsontwerp ingediend, dat beoogt een saneringsinstrument buiten faillissement (en surseance) te bieden, namelijk de Wet Homologatie Onderhands Akkoord. De strekking van het voorstel is dat alle crediteuren van een onderneming in moeilijkheden in zgn. klassen worden ingedeeld en dat er per klasse een aanbod wordt gedaan voor betaling van een deel van de vorderingen tegen finale kwijting. Als voldoende crediteuren bereid zijn daaraan mee te werken, kan de rechtbank op verzoek het akkoord controleren en bij goedkeuring homologeren. Daardoor krijgt het algemene werking, dus ook tegen dwarsliggende crediteuren. Het grote voordeel van deze weg is dat er geen faillissement wordt uitgesproken met alle negatieve gevolgen (denk aan publiciteit) van dien.

Het is wel zaak om tijdig te onderkennen dat een onderhands een goede oplossing zou kunnen zijn. Te lang wachten kan een faillissement onafwendbaar maken, omdat het bereiken van een onderhands akkoord en de homologatie daarvan nu eenmaal enige tijd kosten. Een als de lopende kosten niet meer betaald kunnen worden, of de bank de stekker er uit trekt, is die tijd er niet.

Wellicht denkt u nu: mooi, wanneer kan ik mij aanmelden voor zo’n akkoord? Dan moet ik u nog even teleurstellen. Het wetsontwerp is op 22 januari 2020 bij de tweede kamer aangemeld voor plenaire behandeling. Het moet de parlementaire weg dus nog bewandelen en het is lastig aan te geven wanneer die is afgelegd.

Maar we houden u op de hoogte.

 

Meer informatie

Heeft u vragen over de WHOA of over andere onderwerpen rondom faillissementen, neem dan contact op met Reinier Quint, advocaat en curator, E: reinier.quint@nysingh.nl of T:  +31 (0)88 752 00 48

Actueel