Het verhaal van… voormalig advocaat en compagnon Hylke Brandsma

‘Het idee ontstond tijdens een wintersportvakantie in 1987. Op een avond genoot ik met oud-kantoorgenoot en vriend Erik Meulemans van een afzakkertje, toen we de overeenkomsten en verschillen tussen “zijn” toenmalige kantoor Hogerzeil & Nysingh in Zwolle en “mijn” kantoor Van Driel & Bitter in Zutphen/Apeldoorn/Epe bespraken’, aldus voormalig advocaat en compagnon Hylke Brandsma (78 jaar). ‘Er was een overlap van secties, maar er waren ook specialisaties die het ene kantoor wel en het andere niet had. Bij een fusie zou die uitbreiding en verdieping van hoogwaardige juridische dienstverlening voor onze cliënten van grote toegevoegde waarde zijn. Als we dit plan daadwerkelijk wilden uitvoeren, leek het ons verstandig om onze oud-kantoorgenoot Bram de Feijter van kantoor De Vries Robbé & Muller in Arnhem ook meteen bij dit idee te betrekken. Gezamenlijk konden de drie kantoren zich verder specialiseren én een sterk front vormen tegen kantoren uit het westen van Nederland.’

Inspirerend fusietraject

Als blijkt dat Bram de Feijter ook de meerwaarde van een fusie inziet, leggen “de drie musketiers” elk het idee voor aan hun oudste compagnons. ‘Het kostte geen van ons veel overredingskracht. We kregen de vrije hand het idee van een fusie verder uit te werken’, zo vertelt Hylke. Samen met Erik Meulemans en Bram de Feijter werkt hij in twee jaar tijd stapje voor stapje toe naar de daadwerkelijke fusie. ‘Omdat we te maken hadden met vijf vestigingen met elk hun eigen geschiedenis, was het belangrijk dat de compagnons, van wie velen elkaar al kenden, eerst rustig ideeën konden uitwisselen hoe zij de secties konden laten samenwerken en alle andere praktische aspecten die een fusie meebrengt konden tackelen. Bovendien wilden we ervoor zorgen dat de vestigingen hun eigen bedrijfscultuur konden behouden. De focus kwam daarom te liggen op de gezamenlijke doelstelling: het bieden van hoogwaardige dienstverlening aan onze cliënten. Persoonlijk vond ik het zowel een spannend als inspirerend traject dat wij in augustus 1989 hebben afgerond. De fusie tussen de drie kantoren hebben we op 1 januari 1990 naar buiten hebben gebracht onder de naam Nysingh Bitter & De Vries Robbé.’

Hoogwaardige dienstverlening

De samenwerking leidt ertoe dat het nieuwe kantoor een groot aantal rechtsgebieden verzorgt, van aansprakelijkheidsrecht en ondernemingsrecht tot gezondheidsrecht, van fusies en overnames tot huur- en arbeidsrecht en van administratief recht tot hippisch recht. ‘De bundeling van krachten zorgde ervoor dat we in eigen huis kennis konden delen en kennis konden opdoen en dat universitaire docenten intern cursussen gaven’, aldus Hylke. ‘Binnen Nysingh Bitter & De Vries Robbé heerste bepaald geen “zesjescultuur”, integendeel! Ik durf te zeggen dat iedereen voor de hoogste mogelijke kwaliteit van dienstverlening ging. Daar voelden wij ons goed bij en daar kregen we energie van. Ik heb de lat ook altijd hoog gelegd voor mijn medewerkers, stagiaires, secretaresses en mijzelf.’

Het belang van teamwork

Binnen Nysingh Bitter & De Vries Robbé treedt Hylke jarenlang op als curator bij faillissementen van grote ondernemingen, zoals Netagco (Netherlands Agricultural Companys), Megapool en Atag. ‘Als curator ben je een octopus, omdat je te maken hebt met een grote groep van belanghebbenden: de ondernemer in kwestie, zijn medewerkers, aandeelhouders, crediteuren, de fiscus, bedrijfsvereniging, vakbonden, de rechtercommissaris die een oogje in het zeil houdt, eventuele gegadigden voor een doorstart en natuurlijk de pers die er bovenop springt. Het was fijn dat ik dat samen kon doen met collega’s Reinier Quint en Bart de Bruyn en dat wij konden rekenen op een team van kundige collega’s uit diverse secties die ons met raad en daad bijstonden. En dan doel ik niet alleen op de juristen van kantoor, want wat mijn secretaresse allemaal in faillissementen deed, was enorm. En vergeet ook niet wat de telefonistes over zich heen kregen als er weer een groot faillissement werd uitgesproken.’

Oog voor de menselijke kant

Omdat een curator niet altijd de meest populaire rol vervult, heeft Hylke er altijd naar gestreefd oog te houden voor de menselijke kant van de zaak. ‘Voor een ondernemer is een faillissement natuurlijk afschuwelijk en ik kan me zo goed voorstellen dat andere benadeelde partijen ook gefrustreerd zijn. Daarom zorgde ik er weliswaar voor dat ik onafhankelijk bleef, maar gaf ik hen wel de gelegenheid om hun verhaal te doen. En je leert snel. Ik kan me nog goed herinneren dat ik, begin 30’er, rond 1979 tot bewindvoerder benoemd werd in de surseance van Nedcos (die van de cocosmatten en later katoenen tapijten) in Apeldoorn. Daar werkten heel veel drie-, vier- en vijfenzestigjarigen al vanaf hun 15^e. In die surseanceperiode heb ik heel intensief met hen samengewerkt. Maar toen het faillissement werd uitgesproken, moest ik ze ontslaan, zodat ze voor een WW-uitkering in aanmerking kwamen. Dat ging me niet in de koude kleren zitten. Het feit dat ik na afloop een prachtige pijp van hen kreeg, overtuigde me ervan dat ik zo goed mogelijk voor hun belangen ben opgekomen.’

Onveranderde kernwaarden

Daar waar Hylke als curator jarenlang te maken heeft met faillissementen waarbij alle betrokken partijen nadeel ervaren, heeft hij ook jarenlang veel adopties gedaan. ‘Het leuke hierbij is dat op de zitting alle partijen blij zijn en vaak met de rechter op de foto gaan.’ Hoewel zijn rol als curator sterk verschilde met zijn rol als adoptieadvocaat, ziet Hylke ook overeenkomsten. ‘In beide rollen streefde ik naar een deskundige, duidelijke en persoonlijke aanpak, wat volgens mij voor elke advocaat en notaris bij Nysingh gold en ongetwijfeld nog geldt. In mijn ogen zijn deze kernwaarden in 150 jaar tijd dan ook onveranderd gebleven.’

Ga naar onze jubileumpagina.